Би хаана байна ?
Биенээс минь бусад нь .

Санаж байна

Чимээгүй инээсэн

Чимээгүй харсан

Чимээгүй болчихсон

Чи

Намайг санаж байна уу?

Би мартаагүй байна

Ямархан болохыг чинь

Хэн болохыг чинь

Ядартлаа эрээд олоогүй болохоо

Санаж байна.

***

Хар өнгөтэй энэ даашинзыг чинь

Хайчлаад богиносгоод

Ханзлаад навч оруулж зүйгээд

Намрын шөнө гэчихье

*********

Олоон даашинзтай ганган бүсгүй

Намар, хавар, зун, өвөл шиг

Тийм ганган

Зайдгай урсгахад

Нулимсанд тайтгарал оршином
Нууцхан тансаг амт байнам
Цээж эгшээн санаа алдаад
Задгай урсгахад
Цэнхэр тэнгэрийн энгээр халих
Жигүүртний мэдрэмж
Цээжинд бялханам

Зүгээр л хамаагүй уучлал байдаг

Тэмүүлээд байгаа сэтгэл байдаг
Тэлж тогтсон үгүйсгэл байдаг
Зүрхэн зүгээс салхин байдаг
Зүгээр л хамаагүй уучлал байдаг
Харахын хүрэхийн хүслэн байдаг
Хадгалж өрөвдөхийн хайран байдаг
Хаврын шинэ цасан хаяа нэг буй
Хачин адилхан тунирхал байдаг

*************

Гуньж өвдсөн зүрхэн
Дурлал гүрэмтэй
Гансарч хүлээсэн өдрүүд
Хүсэхүйн тайлалтай
Зүүдэлгүй юм шиг цаг хугацаа
Навчаа чимэхэд
Зүгээр л нэг намрын үлгэр
Өнөөдрөөс эхэлсэн байдаг

************

Хурьцаж дурласан өнгө
Хуйлаастай захидлын нууцлаг үг
Уншаад утгагүй
Уйлахад л ойлгогдох
Уртаас урт гудам
Бороо асгарсан шөнө

Цэнхэр сарны дор

Орчлонгийн гэрэл сүүдрээс
Тасарч чадахгүй суухад
Амьдарч дасаагүй мөн чанар
Цээжинд хургаад гуниглангуй
Цэцэг татдчихсан юм шиг
Тэр шаналанг мэдрэхэд
Цэнхэр сарны дор
Амьд явахаас халгамаар
Эдэлж чадахгүй буй
Энэ эрх чөлөөг
Энгийн өдрүүдээр арилжаад
Зугтаж яваадаа хармасдаг
Бурханаас өгсөн бэлэгээ
Хэрхэх учраа олохгүй
Будилсан нэгэн манан
Борог амьдралын хөлд
Хиртэж л тунарна

Амлаж чадахгүй

Тийм хөнхөн инээмсэглэл
Тэврэх нь ихээ дотнохон
Бодлын чанадаас шувууд чинь
Миний зүгт нисэлдэвч
Болох болохгүйн торонд
Далиа хумиад гуниглангуй

Орчлонд олон өдөр үгүй
Одоо гэх энэ үг
Маргааш их өөр сонсогдоно, мэдрэгдэнэ
Ганцхан байж мэдэх энэ л агшинг
Газарт шингээчхээд дараа нь
Ингэж хөнгөн инээмсэглэхгүй

Хүсэл төдий гэж битгий чамла
Амьдрал хүслээс хөлтэй
Амрагийн төгөл хайрын үг одоо илүүднэ
Буруу зөвийн хаалгаар нэвт шувт алхалж
Болортох өнгийн тансгаар
Цангасан төрхөө сэргээ

Хүн биеийн эрвэгнэх төдий мэдрэмж
Хөл алдана энд хэтэрхий гүнзгий
Нарны туяа хүрдэггүй далай ёроол шиг
Надаас урсах урсгалд чи
Сэлүүргүй нэг төөрөөч
Үүнээс өөр юу ч, чамд амьдралаас
Амлаж чадахгүй
Үнэндээ энэ хэсэгхэн бороонд
Хурц наранд яаг над шиг
Надтай хамт
Энд энүүхэнд
Тэгээд тэнд

Шүлэгчийн үхэл

Шүлэгчийн сэтгэл шатна
Шүлэгчид үхэл дөхнө
Үхэл шүлэгчийг тойрохгүй ч
Үхэл шүлэгчийг дийлэхгүй
Шүлэгч үхлийн хуучин анд
Шүлэгч үхэл хоёр уулзахад
Тэнгэрт сарнаас дусаж
Од төрнө
Орчлонд хавар ирнэ
(шинжлэх ухааны талаас харуул бүгд буруу л даа гэвч зүгээрээ .. )